Het leven in de haven van Rochefort

Twee weken geleden waren wij tien jaar samen. Om dit te vieren trokken we naar de Charentestreek in Frankrijk. Wij, schone natuur, Zuiderse stadjes, oesters en de haven van Rochefort. Want ja, wij woonden voor even op een zeilboot in deze stad.


Natuurlijk reden we heel wat kilometers af in de Charente, maar vooraleer ik alle details van deze prachtige streek uit de doeken doe ga ik eerst beschrijven hoe wij het ervaarden om even te doen alsof we een schoon jacht hadden in Frankrijk (aka wat we zoal deden als we niet op een of ander eiland rondzwierven):

  • We flaneerden rond op het ponton.
  • Begroetten dagelijks de stoere zeebonken met een smile tot achter ons oren.
  • Luisterden naar het gigantisch harde gekletter tijdens een onweer van je welste (weet je nog toen zo goed als heel Vlaanderen onder water stond? Wel ook in Frankrijk waren de weergoden goed gezind. Spektakel gegarandeerd als je op een boot zit).
  • We dronken champagne in de kuip.
  • Slurpten op de avond dat we tien jaar samen waren oesters in de haven.
  • De avond daarna slurpten we nog eens oesters. Gewoon omdat die van de avond daarvoor zo lekker waren. En omdat het kan.
  • We gingen naar de markt en stopten bij eindeloos veel kraampjes. De tomaten zagen er beter uit bij X, en Y heeft zo schone look, en A heeft plots mega veel keuze in olijven. En in the end was het ook gewoon ok geweest om alles bij 1 kraam te kopen. Maar al die keuze!
  • We gingen naar de viswinkel, bestelden met veel flair oesters en tonijn, waarna ik bijna met de bestelling op de grond petoeterde (al een chance dat Laurent mij opving, de romanticus)
  • De dag daarna gingen we weer naar de viswinkel. Weeral oesters, vongolés en zalm. De verkoper was mij aan het uitlachen en ik kon maar niet uitmaken of het nu was om mijn gestammel in het Frans, of omdat hij mij nog steeds herinnerde van de dag ervoor ‘die toeriste die niet weet dat de vloer van nen viswinkel glad ligt en dacht om efkes in haar sletsen oesters te gaan kopen. Kendet’.
  • Elke morgen vulden we het water bij in de tank. Gelijk echt zeilnoobs zaten we minuten en minuten te wachten en te luisteren naar het kabbelende water. Want zie eens dat de watertank plots overloopt en er water komt aan de bovenkant van den boot?!
  • ’s Avonds toverden we de lekkerste gerechten op tafel, gekookt op twee gasvuurtjes. Charmes!
  • ’s Morgens stond ik op, hing ik met mijn hoofd uit het dakraam en riep ik voor heel de haven ‘GOEIEMORGEN FRANKRIJK’, waarna ik een vreedzame stilte als antwoord kreeg.

Hoewel we ook heel wat rondreden en bezochten, had ik mij eerlijk gezegd perfect voor vijf dagen – en zelfs langer – kunnen verzoenen met bovenstaand. Het was niet de eerste keer dat we overnachtten op een zeilboot, maar het is wel de eerste keer dat ik mij zo heb kunnen amuseren met de kleine dinges des zeilbootwonen. Hieronder nog wat sfeerfotootjes:
 
rochefort-zeilboot-wacca-04rochefort-zeilboot-wacca-07rochefort-zeilboot-wacca-02 rochefort-zeilboot-wacca-03rochefort-wacca-frankrijk-01
rochefort-zeilboot-wacca-05 rochefort-zeilboot-wacca-06

rochefort-zeilboot-wacca-01

ps: groot nieuws! Wij zijn eindelijk gezwicht en maakten een facebook– en instagramaccount aan… Volgen die handel!

Volg ons op Facebook Volg ons op instagram

4 Comments

  1. Alweer prachtige foto’s natuurlijk…. En zo te zien goed gevierd die tien jaar samen…. Van wie hebben jullie dat genieten mee?….;-)…. Al sjans dat er geen water op dek van boot gekomen is…. Je weet maar nooit met zoet water….;-)…. Rochefort is enorm mooi en gezellig…. Mooi te zien dat equilliebre daar goed zijn stek gevonden heeft!!!!

  2. Wat een heerlijke plek om iets te vieren. Ik bedenk me ineens dat wij vorige maand 15 jaar samen waren… hebben we nog niet eens echt gevierd, haha… misschien moeten we ook die kant op. :)

Submit a comment