De westkust van Istrië: Rovinj & Vrsar

Een van de redenen waarom we naar Istrië gingen was voor de westkust. We hoorden al van verscheidene mensen dat het daar zo ontzettend mooi is door de schattige havenstadjes, blauwe zee en de vele eilanden. Wij trokken met veel verwachtingen naar Rovinj & Vrsar en werden overdonderd; door de schoonheid, maar nog meer door de toeristische drukte die de charmes van een plek zo kan wegnemen…


de westkust

Initieel gingen we de westkust volledig afrijden, van Rovinj tot Novigrad. Ik verwachtte me aan authentieke havenstadjes, mooie banen langs de kust, een terrasje in alle rust… Wat wij nog niet wisten is dat de westkust van Istrië een heel populaire vakantiebestemming is, een vakantiebestemming waarvan resorts het landschap verstoren en alle pleinen en straten bezaaid zijn van restaurants die op àlle mogelijke plekken foto’s van hun gerechten tonen. Het leek wel alsof de westkust gebouwd is voor de toeristen, in de plaats dat het een woonplek is van vele Kroaten waar reizigers graag de sfeer gaan opsnuiven. Ik weet niet hoe de vele andere toeristen dit ervaren, maar wij voelden ons – ondanks dat het daar écht wel prachtig is – niet meteen thuis. Jammer hoe toerisme een authentieke plek zo naar zijn hand kan zetten.

Rovinj

Rovinj, het bekende havenstadje met zijn kleurrijke huisjes langs het water en zijn kerk op de heuvel. Behoorlijk imposant als je het bekijkt in zijn geheel. In de straten lopen er hordes aan toeristen, maar als je ver genoeg zoekt vind je enkele rustige wegeltjes met opvallend hoge gebouwen waar was hangt te drogen. Het stadje heeft ook een haven waar de boten kriskras door elkaar liggen, met daarrond een ruime keuze aan restaurants (allemaal voorzien van een duidelijke menukaart met foto’s ;)). We kochten ergens een broodje dat we op een bankje opaten en waar we de drukte in ons opnamen… Als dessert kochten we nog wat fruit op de ‘lokale’ markt, waar we er – voor Kroatische prijzen – behoorlijk opgelegd werden; voor 50 kuna (dat is €7) kochten we 4 bananen en wat druiven (waarvan de meeste al slecht waren). Het is door zulke zaken (marktkramers die profiteren van de toeristen, geen locals in het straatbeeld tegenkomen, o-ver-al foto’s op de menukaarten…) dat een ooit zo pittoreske plek enorm kan afdoen. Het voelt alsof Rovinj zijn ziel verloren heeft, zo jammer dat dat kan gebeuren met een rijke cultuur, zo jammer dat we het laten gebeuren, zo jammer dat wij daar eigenlijk de oorzaak van zijn.

westkust-kroatie-wacca-11 westkust-kroatie-wacca-19 westkust-kroatie-wacca-09 westkust-kroatie-wacca-08 westkust-kroatie-wacca-07 westkust-kroatie-wacca-06

 

Vrsar

Nadat we Rovinj zagen vroegen we ons af of elke stad even druk en toeristisch is. We reden door naar Vrsar en daar zagen we dat dat gelukkig niet het feit was. We parkeerden ons vlakbij de zee en liepen langs de kustlijn naar het centrum. We zagen een gezellige drukte van zonnende en zwemmende mensen. Het was er zelfs zo gezellig dat ik mezelf echt vervloekte dat we op deze +30° dag ons zwemgerief niet gewoon hadden meegenomen.

Het stadje was misschien minder mooi dan Rovinj, maar de sfeer was er veel aangenamer. Het was er rustiger en er was een mooie mix tussen locals en toeristen. Als kers op de taart kreeg je op onverwachtse plekken een prachtig zicht op de stad, het haventje en de eilanden.

westkust-kroatie-wacca-05 westkust-kroatie-wacca-04 westkust-kroatie-wacca-03 westkust-kroatie-wacca-02 westkust-kroatie-wacca-01

 

Op zoek naar natuur

Na Rovinj & Vrsar hadden we het een beetje gehad met de stadjes, we hunkerden naar een stukje natuur als intermezzo. We zochten op de kaart naar een stukje groen en reden uiteindelijk naar een uitsteeksel van Istrië waarvan we dachten dat het een rustig stukje natuur zou zijn. Bij aankomst zagen we helaas dat dat stukje groen een park was van een gigantisch resort (dat daar in eerste instantie gewoon nooit zou mogen neergeplant zijn, sterk staaltje ruimtelijke ordening).

Het is op die moment dat we besloten om gewoon naar de winkel te gaan, en de dag af te sluiten met een uitgebreid maal in de prachtige tuin van ons airbnb huisje, dat in centraal Istrië lag. We reden de rest van de vakantie niet meer terug naar de westkust en de andere stadjes hielden we voor bekeken. Ik kan julie alvast verklappen dat dat de beste beslissing was die we konden maken. Istrië is wel degelijk prachtig, zolang je weg blijft van de plekken die je reisgids aanbeveelt. De Oostkust is zo mooi en ongerept, hetzelfde met het binnenland! Hierover later meer! :D

Hoe ervaren jullie heel toeristische locaties? Is dit ook voor jullie een enorme afknapper?

Like ons op Facebook Volg ons op instagram

Submit a comment